Fag:Musikk

Frå Alnakka.net

Gå til: navigering, søk

estetiske fag • matematikk/naturfag • samfunnsfag • religion/livssyn • språk/litteratur

engelsk • hebraisk • kroppsøvingmat og helse • matematikkmusikknaturfag • norsk • spansk • tysk

Mal:Emne musikk

Musikk

Artiklar

Storace-selva-covers.jpg
Bernardo Storace (nemnt 1664) var ein italiensk komponist1600-talet som vi kjenner gjenom verket Selva di varie compositioni d'intavolatura per cimbalo ed organo (Venezia 1664). På tittelbladet til det her verket lærer vi at han på den tida var vice maestro di cappella (kapellmeister) til Senatet i Messina. Andre biografiske opplysninar har vi ikkje, sidan Messina vart øydelagt av jordskjelv både i 1783 og i 1908. Stilistisk sett hører musikken hans til generasjonen etter Girolamo Frescobaldi.   Les meir …
Jean-Baptiste Forqueray (1699-1782).png
Gambe eller viola da gamba er fellesnamnet på dei olike strykeinstrumenta i gambefamilien. Gambefamilien har sitt nærmaste opphav i den spanske vihuelaen. Gambone skil seg frå instrumenta i fiolinfamilien ved at kroppen skrår mot halsen, ved at instrumenta normalt har 6–7 strenger heller enn 4, ved at stemminga er kvart- og tersbasert heller enn kvintbasert, ved at bogan blir bruka med underhandsteknikk heller enn overhandsteknikk og ved at ein oftast brukar tverrband på halsen.   Les meir …
Master of the Acquavella Still Life - Still-Life with a Violinis - c. 1620 crop.jpg
I musikken er ein boga (dial. båg(g)a, båg(g)å, baua, bågje; nyn. boge; sv. båge; bm./da. bue) ein langvorden boga eller tynn stav laga av tre eller liknande material som held ei remse av hår i spenn. Bogar blir bruka til å stryke på strengene på strykeinstrument, og friksjonen mellom håra og bogan fører til at strengen vibrerer slik at tonen oppstår. Bogar blir ofte laga og reparert av fiolinmakarar og andre instrumentbyggjarar. Ein person som spesialiserer seg på å byggje og reparere bogar kallar vi ein bogamakar — men merk at det ordet kan inkludere bygging av både musikkredskapen og våpenet boga. Enkelte gonger kan òg det franske uttrykket archetier bli bruka.   Les meir …
Jean-Baptiste Forqueray (1699-1782).png
Jean-Baptiste Forqueray (f. 3. april 1699 i Paris, d. august 1782) var ein kjent gambist og komponist frå Frankrike. Jean-Baptiste Forqueray vart fødd i Paris den 3. april 1699 som son ått gambisten Antoine Forqueray. I dag er han mest kjent för de 29 stykka för gambe og generalbass som han, med unntak av tre av dem, tilskreiv far sin. De tre hade han sjølv skreve. I advertissementa skreiv han at han hade ansvaret för basslinja (og dermed besifringa òg) og fingersettinga i gambestemmen.   Les meir …
Viol Abel TGainsborough1765.jpg
Carl Friedrich Abel (f. 22. desember 1723 i Köthen i Tyskland, d. 20. juni 1787 i London i England) var ein tysk bassgambist og komponist. Han er særlig kjent för komposisjonane sine för gambe (viola da gamba). Abel var fødd i Köthen som son ått ein fiolinist og hoffmusikar der. Det blir sagt at han studerte under Johann Sebastian Bach i St. Thomasschule i Leizig, men det finst ikkje noko bevis för det. I perioden 1748 til 1758 var Abel hoffmusikar i Dresden under ledelse av A. Hasse.   Les meir …
Ketil Haugsand (f. 1947) er ein cembalist og dirigent frå Straumen i Inderøy kommuneInnherred. Ketil Are Haugsand vart fødd fredag den 13. juni 1947. Han tok utdanelsen sin i Trondheim og Oslo, og etterkvart i Praha og Haarlem. Seinare studerte han med Gustav Leonhardt i Amsterdam og mottok Prix d’Excellence ved konservatoriet der i 1975. Frå 1974 til 1995 underviste Ketil Haugsand ved Norges Musikkhøgskole i Oslo, og frå hausten 1994 av har han vore professor i cembalo ved Hochschule für Musik i Köln i Tyskland.   Les meir …
Charles Piroye (f. kring 1670, d. seinast 1732) var ein fransk organist og komponist under barokken. Vi veit lite om oppveksten hans, anna enn at lærarane hans inkluderte Jean-Baptiste Lully og Michel Lambert. Han var tilsett som organist i église des Jacobins i Paris frå 1690 til 1712, og frå 1708 til 1712 var han organist i St-Honoré òg. Den 22. februar 1712 vart han avsett frå stillinga av okjent grunn. Etter den tid dreiv Piroye med komposisjon og undervisning attmed konsertverksamheita som cembalist og organist.   Les meir …
Clavicembalo all8 Pisaurensis Venezia 1543.gif
Eit cembalo (frå it. clavicembalo) er eit tangentinstrument med strenger der tonen blir dana av plekter som knipsar strengen. Dei eldste cembaloa vi kjenner til vart bygd i Italia1300-talet. Cembaloet hade storheitstida si frå 1500-talet til 1700-talet, da fortepianoet etterkvart tok over. Det finst fleire olike former av cembalo i tillegg til den vanlige, inkludert virginal (rektangulære instrument med klaviaturet på eine langsida, spinett (oftast meir eller mindre trekanta instrument med klaviaturet på skrå av strengene og klavicyterium, der strengene er loddrette.   Les meir …
N77210 - Spinett - Benjamin Slade - foto Olav Nyhus.jpg
Eit spinett (it., spinetta, sp./pt. spineta, fra. épinette) er ein type cembalo der klaviaturet står på skrå av strengene. Instrumentet har gjerne tilnærma trekanta form. sett ovafrå. Det eldste spinettet vi veit om vart bygd i 1631 av Hieronymus de Zentis. Av praktiske grunnar har spinett berre eitt strengregister, og den begrensa størrelsen på resonanskassen gjer òg at spinettet kjem best til sin rett i mindre rom. Spinettet har vore mest bruka i private heimar, der overkommelig pris og lite plassbehov gjerne er meir avgjerande enn ein stor klang som ber godt.   Les meir …
Stainer-fiolin (1658).jpg
Vanlig fiolin eller fele, òg kalla flatfele eller tyskfele, er eit strykeinstrument i fiolinfamilien. Fiolinen har fire strenger, som vanligvis er stemt g d' a' e" , og i motsetning til hardingfela har han normalt ikkje understrenger. Tradisjonelt har fiolinen vorte bruka til både klassisk musikk og folkemusikk/gammeldans. I förbindelse med folkemusikk blir han oftast kalla fele — og gjerne flatfele eller tyskfele för å skilje mellom fiolin og hardingfele. I dag blir fiolinen bruka i dei fleste musikktypane.   Les meir …
Abraham Baer (1834-1894).jpg
Abraham Baer (fødd i 26. desember 1834 i Filehne i Prøyssen (no Wieleń i Polen); død den 7. mars 1894 i Göteborg i Sverige) var ein tysk-asjkenazisk ḥazzán, musikar og komponist. Far hans ville at han skulle bli rabbinar, men Abraham var så glad i musikk og synagogesong at han velte å bli ḥazzán (kantor) i staden. I særdeles ung alder flytta han til Tyskland og tok timar för å förberede seg til livet som ḥazzán. Han var ḥazzán i Pakosch og Schwetz i Vestprøyssen ei stund; og i 1857 fikk han ein post i Göteborgs synagoga. Han var alt godt förbereidd i hebraisk og Talmúd, og han eigna tida si til å tileigne seg verdslige kunnskapar, inkludert musikkvitskap. Hovudfokuset hans var innaför jødiske tradisjonelle melodiar, eit felt som hade vorte lite utforska fram til da. I 1871, etter femten års hardt arbeid, gav han ut verket Bā'al Tefillah, oder der Practische Vorbeter, ei omfattande samling av jødiske tradisjonelle melodiar.   Les meir …
Hesqui.jpg
Abraham de Casseres, òg skreve Abraham de Cáceres, var ein portugisarjødisk musikar som levde i Nederland tidlig på 1700-talet. Første gong vi hører om honom er i 1718. Frå 1720 til 1740 var han komponist för den portugisarjødiske menigheita i Amsterdam. Han sette blant anna musikk til fleire av dikta ått Moses Hayyim Luzzatto. Av verk etter honom kjenner vi blant anna kantaten Hesqui hesqui, som han komponerte i 1725 til ein tekst av Ishac Aboab da Fonseca för simḥàt Torá.   Les meir …

Populære sidor

  1. Bhangṛā (vist 7219 g.)
  2. Runebomme (vist 4946 g.)
  3. Charles-Valentin Alkan (vist 4547 g.)
  4. Barokkfiolin (vist 4006 g.)
  5. Georg Friedrich Händel (vist 3944 g.)
  6. Bendigamos al altíssimo (vist 3678 g.)
  7. Portugisarjødiske tengamím (vist 3673 g.)
  8. Emanuel Aguilar (vist 3540 g.)
  9. Johannes Berven (vist 3459 g.)
  10. Thomas Tellefsen (vist 3079 g.)
  11. Hovenspringa’rn (vist 2843 g.)
  12. Isak Saba: «Same soga laula» (vist 2750 g.)
  13. Louis Danto (vist 2725 g.)
  14. Fartein Valen (vist 2708 g.)
  15. Abraham de Casseres (vist 2540 g.)
  16. Ole Andreas Lindeman (vist 2527 g.)
  17. Karnatisk musikk (vist 2483 g.)
  18. Wolfgang Amadeus Mozart (vist 2276 g.)
  19. Erkelutt (vist 2211 g.)
  20. Pipeorgel (vist 2181 g.)
  21. Joan Baptista Josep Cabanilles (vist 2102 g.)
  22. Carlos Seixas (vist 2050 g.)
  23. Carlo Gesualdo (vist 1919 g.)
  24. Guitarra portuguesa (vist 1879 g.)
  25. Cristiano Giuseppe Lidarti (vist 1868 g.)
  26. Musikklivet på Nordmør (vist 1835 g.)
  27. Ole Bull (vist 1779 g.)
  28. M.M. Rodrigues Pereira: «Portugisarjødisk synagogemusikk» (vist 1757 g.)
  29. Jean-Baptiste Forqueray (vist 1703 g.)
  30. Ali Akbar Khan (vist 1687 g.)
  31. Damal Krishnaswamy Pattammal (vist 1663 g.)
  32. Dilrubā (vist 1663 g.)
  33. Ḥazzán (vist 1601 g.)
  34. Jaap Schröder (vist 1589 g.)
  35. Maurice Abravanel (vist 1579 g.)
  36. Django Reinhardt (vist 1572 g.)
  37. Magnhild Havdal Almhjell (vist 1467 g.)
  38. Johan Austbø (vist 1442 g.)
  39. Hallvard Ørsal (vist 1439 g.)
  40. Surbahār (vist 1430 g.)
  41. Carl Friedrich Abel (vist 1428 g.)
  42. Israel Gottlieb Wernicke (vist 1409 g.)
  43. Erik Almhjell (vist 1407 g.)
  44. Ola Kvande (vist 1403 g.)
  45. Lavleen Kaur (vist 1398 g.)
  46. Anders Rensvik (vist 1381 g.)
  47. Invensjon (vist 1355 g.)
  48. Antoine Forqueray (vist 1354 g.)
  49. Felix Mendelssohn (vist 1341 g.)
  50. Ludwig van Beethoven (vist 1338 g.)
  51. Laila Marie Yrvum (vist 1320 g.)
  52. Herman Fischer (1893–1943) (vist 1263 g.)
  53. Boga (vist 1254 g.)
  54. Viola d’amore (vist 1253 g.)
  55. Johan Daniel Berlin (vist 1248 g.)
  56. Indisk musikk (vist 1243 g.)
  57. Madurai Shanmukhavadivu Subbulakshmi (vist 1240 g.)
  58. Leif Halse (vist 1201 g.)
  59. Nils Bakke (vist 1177 g.)
  60. Fiolin (vist 1168 g.)
  61. Sarōd (vist 1159 g.)
  62. Emanuele d’Astorga (vist 1118 g.)
  63. Kristian Halse (vist 1108 g.)
  64. Klezmermusikk (vist 1090 g.)
  65. Mangóz ṣur (vist 1059 g.)
  66. Jon Olsen Mogrinden (vist 1015 g.)
  67. Helge Husby (vist 1003 g.)
  68. Nordmøre spelmannslag (vist 1000 g.)
  69. Kattassery Joseph Yesudas (vist 987 g.)
  70. Hørkelgaddan (vist 986 g.)
  71. Ketil Haugsand (vist 986 g.)
  72. Ingvar Hestnes (vist 980 g.)
  73. Abraham Baer (vist 963 g.)
  74. Magnhild Havdal Almhjell: «Spelemannen Erik Almhjell 65 år» (1946) (vist 953 g.)
  75. Peder Rensvik (vist 948 g.)
  76. Gro Kjelleberg Solli (vist 922 g.)
  77. François Fernandez (vist 916 g.)
  78. Soṟkaṭṭu (vist 912 g.)
  79. Holger Aresvik (vist 889 g.)
  80. Tāūs (vist 869 g.)
  81. Frode Fjellheim (vist 861 g.)
  82. Ingvald Glomstad (vist 845 g.)
  83. Johan Henrich Berlin (vist 844 g.)
  84. Cembalo (vist 823 g.)
  85. Antônio Carlos Gomes (vist 820 g.)
  86. Menuett (vist 817 g.)
  87. Åge Aleksandersen (vist 815 g.)
  88. Folkemusikarar frå Nordmør (vist 812 g.)
  89. Sefardisk musikk (vist 789 g.)
  90. Thomas Augustine Arne (vist 782 g.)
  91. Erling Torske (vist 773 g.)
  92. Ole Mørk Sandvik (vist 773 g.)
  93. Tengamím (vist 771 g.)
  94. Jiddisch musikk (vist 760 g.)
  95. Sārangī (vist 738 g.)
  96. Dú mín gås Kvíta (vist 730 g.)
  97. Trygve Brøske (vist 717 g.)
  98. The Consort of Musicke (vist 715 g.)
  99. Temperering (vist 697 g.)
  100. Urban Tunélls klezmerband (vist 688 g.)
  101. Middeltonetemperering (vist 686 g.)
  102. Tverrfløyte (vist 680 g.)
  103. Mordechai Hershman (vist 670 g.)
  104. Mossé salió de Miṣráyim (vist 667 g.)
  105. Sunndalsspringar (vist 667 g.)
  106. Sjofár (vist 666 g.)
  107. Flory Jagoda: «Ocho candelicas» (vist 664 g.)
  108. Tore Hoås (vist 662 g.)
  109. Sjem Tob ben Joséf Falaquera (vist 652 g.)
  110. Veltemperering (vist 644 g.)
  111. Quien supiese y entendiense (vist 627 g.)
  112. Charles Piroye (vist 624 g.)
  113. Salamone Rossi (vist 602 g.)
  114. Aron Beer (vist 600 g.)
  115. Hirsch Glik (vist 597 g.)
  116. Arvid David Hummel: «Leonard och Tilda» (vist 588 g.)
  117. Per Sivle: «Den fyrste song eg høyra fekk» (vist 586 g.)
  118. Léderer Dezső (vist 576 g.)
  119. Musikkinstrument i renessansen og barokken (vist 540 g.)
  120. Channeke, oi channeke (vist 538 g.)

Personlige verkty