Fag:Musikk

Frå Alnakka.net

Gå til: navigering, søk

estetiske fag • matematikk/naturfag • samfunnsfag • religion/livssyn • språk/litteratur

engelsk • hebraisk • kroppsøvingmat og helse • matematikkmusikknaturfag • norsk • spansk • tysk

Mal:Emne musikk

Musikk

Artiklar

Storace-selva-covers.jpg
Bernardo Storace (nemnt 1664) var ein italiensk komponist1600-talet som vi kjenner gjenom verket Selva di varie compositioni d'intavolatura per cimbalo ed organo (Venezia 1664). På tittelbladet til det her verket lærer vi at han på den tida var vice maestro di cappella (kapellmeister) til Senatet i Messina. Andre biografiske opplysninar har vi ikkje, sidan Messina vart øydelagt av jordskjelv både i 1783 og i 1908. Stilistisk sett hører musikken hans til generasjonen etter Girolamo Frescobaldi.   Les meir …
Jean-Baptiste Forqueray (1699-1782).png
Gambe eller viola da gamba er fellesnamnet på dei olike strykeinstrumenta i gambefamilien. Gambefamilien har sitt nærmaste opphav i den spanske vihuelaen. Gambone skil seg frå instrumenta i fiolinfamilien ved at kroppen skrår mot halsen, ved at instrumenta normalt har 6–7 strenger heller enn 4, ved at stemminga er kvart- og tersbasert heller enn kvintbasert, ved at bogan blir bruka med underhandsteknikk heller enn overhandsteknikk og ved at ein oftast brukar tverrband på halsen.   Les meir …
Master of the Acquavella Still Life - Still-Life with a Violinis - c. 1620 crop.jpg
I musikken er ein boga (dial. båg(g)a, båg(g)å, baua, bågje; nyn. boge; sv. båge; bm./da. bue) ein langvorden boga eller tynn stav laga av tre eller liknande material som held ei remse av hår i spenn. Bogar blir bruka til å stryke på strengene på strykeinstrument, og friksjonen mellom håra og bogan fører til at strengen vibrerer slik at tonen oppstår. Bogar blir ofte laga og reparert av fiolinmakarar og andre instrumentbyggjarar. Ein person som spesialiserer seg på å byggje og reparere bogar kallar vi ein bogamakar — men merk at det ordet kan inkludere bygging av både musikkredskapen og våpenet boga. Enkelte gonger kan òg det franske uttrykket archetier bli bruka.   Les meir …
Jean-Baptiste Forqueray (1699-1782).png
Jean-Baptiste Forqueray (f. 3. april 1699 i Paris, d. august 1782) var ein kjent gambist og komponist frå Frankrike. Jean-Baptiste Forqueray vart fødd i Paris den 3. april 1699 som son ått gambisten Antoine Forqueray. I dag er han mest kjent för de 29 stykka för gambe og generalbass som han, med unntak av tre av dem, tilskreiv far sin. De tre hade han sjølv skreve. I advertissementa skreiv han at han hade ansvaret för basslinja (og dermed besifringa òg) og fingersettinga i gambestemmen.   Les meir …
Viol Abel TGainsborough1765.jpg
Carl Friedrich Abel (f. 22. desember 1723 i Köthen i Tyskland, d. 20. juni 1787 i London i England) var ein tysk bassgambist og komponist. Han er særlig kjent för komposisjonane sine för gambe (viola da gamba). Abel var fødd i Köthen som son ått ein fiolinist og hoffmusikar der. Det blir sagt at han studerte under Johann Sebastian Bach i St. Thomasschule i Leizig, men det finst ikkje noko bevis för det. I perioden 1748 til 1758 var Abel hoffmusikar i Dresden under ledelse av A. Hasse.   Les meir …
Ketil Haugsand (f. 1947) er ein cembalist og dirigent frå Straumen i Inderøy kommuneInnherred. Ketil Are Haugsand vart fødd fredag den 13. juni 1947. Han tok utdanelsen sin i Trondheim og Oslo, og etterkvart i Praha og Haarlem. Seinare studerte han med Gustav Leonhardt i Amsterdam og mottok Prix d’Excellence ved konservatoriet der i 1975. Frå 1974 til 1995 underviste Ketil Haugsand ved Norges Musikkhøgskole i Oslo, og frå hausten 1994 av har han vore professor i cembalo ved Hochschule für Musik i Köln i Tyskland.   Les meir …
Charles Piroye (f. kring 1670, d. seinast 1732) var ein fransk organist og komponist under barokken. Vi veit lite om oppveksten hans, anna enn at lærarane hans inkluderte Jean-Baptiste Lully og Michel Lambert. Han var tilsett som organist i église des Jacobins i Paris frå 1690 til 1712, og frå 1708 til 1712 var han organist i St-Honoré òg. Den 22. februar 1712 vart han avsett frå stillinga av okjent grunn. Etter den tid dreiv Piroye med komposisjon og undervisning attmed konsertverksamheita som cembalist og organist.   Les meir …
Clavicembalo all8 Pisaurensis Venezia 1543.gif
Eit cembalo (frå it. clavicembalo) er eit tangentinstrument med strenger der tonen blir dana av plekter som knipsar strengen. Dei eldste cembaloa vi kjenner til vart bygd i Italia1300-talet. Cembaloet hade storheitstida si frå 1500-talet til 1700-talet, da fortepianoet etterkvart tok over. Det finst fleire olike former av cembalo i tillegg til den vanlige, inkludert virginal (rektangulære instrument med klaviaturet på eine langsida, spinett (oftast meir eller mindre trekanta instrument med klaviaturet på skrå av strengene og klavicyterium, der strengene er loddrette.   Les meir …
N77210 - Spinett - Benjamin Slade - foto Olav Nyhus.jpg
Eit spinett (it., spinetta, sp./pt. spineta, fra. épinette) er ein type cembalo der klaviaturet står på skrå av strengene. Instrumentet har gjerne tilnærma trekanta form. sett ovafrå. Det eldste spinettet vi veit om vart bygd i 1631 av Hieronymus de Zentis. Av praktiske grunnar har spinett berre eitt strengregister, og den begrensa størrelsen på resonanskassen gjer òg at spinettet kjem best til sin rett i mindre rom. Spinettet har vore mest bruka i private heimar, der overkommelig pris og lite plassbehov gjerne er meir avgjerande enn ein stor klang som ber godt.   Les meir …
Stainer-fiolin (1658).jpg
Vanlig fiolin eller fele, òg kalla flatfele eller tyskfele, er eit strykeinstrument i fiolinfamilien. Fiolinen har fire strenger, som vanligvis er stemt g d' a' e" , og i motsetning til hardingfela har han normalt ikkje understrenger. Tradisjonelt har fiolinen vorte bruka til både klassisk musikk og folkemusikk/gammeldans. I förbindelse med folkemusikk blir han oftast kalla fele — og gjerne flatfele eller tyskfele för å skilje mellom fiolin og hardingfele. I dag blir fiolinen bruka i dei fleste musikktypane.   Les meir …
Abraham Baer (1834-1894).jpg
Abraham Baer (fødd i 26. desember 1834 i Filehne i Prøyssen (no Wieleń i Polen); død den 7. mars 1894 i Göteborg i Sverige) var ein tysk-asjkenazisk ḥazzán, musikar og komponist. Far hans ville at han skulle bli rabbinar, men Abraham var så glad i musikk og synagogesong at han velte å bli ḥazzán (kantor) i staden. I særdeles ung alder flytta han til Tyskland og tok timar för å förberede seg til livet som ḥazzán. Han var ḥazzán i Pakosch og Schwetz i Vestprøyssen ei stund; og i 1857 fikk han ein post i Göteborgs synagoga. Han var alt godt förbereidd i hebraisk og Talmúd, og han eigna tida si til å tileigne seg verdslige kunnskapar, inkludert musikkvitskap. Hovudfokuset hans var innaför jødiske tradisjonelle melodiar, eit felt som hade vorte lite utforska fram til da. I 1871, etter femten års hardt arbeid, gav han ut verket Bā'al Tefillah, oder der Practische Vorbeter, ei omfattande samling av jødiske tradisjonelle melodiar.   Les meir …
Hesqui.jpg
Abraham de Casseres, òg skreve Abraham de Cáceres, var ein portugisarjødisk musikar som levde i Nederland tidlig på 1700-talet. Første gong vi hører om honom er i 1718. Frå 1720 til 1740 var han komponist för den portugisarjødiske menigheita i Amsterdam. Han sette blant anna musikk til fleire av dikta ått Moses Hayyim Luzzatto. Av verk etter honom kjenner vi blant anna kantaten Hesqui hesqui, som han komponerte i 1725 til ein tekst av Ishac Aboab da Fonseca för simḥàt Torá.   Les meir …

Populære sidor

  1. Bhangṛā (vist 7382 g.)
  2. Runebomme (vist 5063 g.)
  3. Charles-Valentin Alkan (vist 4627 g.)
  4. Barokkfiolin (vist 4121 g.)
  5. Georg Friedrich Händel (vist 4074 g.)
  6. Bendigamos al altíssimo (vist 3925 g.)
  7. Portugisarjødiske tengamím (vist 3889 g.)
  8. Emanuel Aguilar (vist 3770 g.)
  9. Johannes Berven (vist 3604 g.)
  10. Thomas Tellefsen (vist 3135 g.)
  11. Hovenspringa’rn (vist 2934 g.)
  12. Louis Danto (vist 2865 g.)
  13. Isak Saba: «Same soga laula» (vist 2865 g.)
  14. Fartein Valen (vist 2842 g.)
  15. Abraham de Casseres (vist 2769 g.)
  16. Ole Andreas Lindeman (vist 2606 g.)
  17. Karnatisk musikk (vist 2538 g.)
  18. Erkelutt (vist 2328 g.)
  19. Wolfgang Amadeus Mozart (vist 2314 g.)
  20. Piporgel (vist 2294 g.)
  21. Joan Baptista Josep Cabanilles (vist 2249 g.)
  22. Carlos Seixas (vist 2183 g.)
  23. Carlo Gesualdo (vist 2007 g.)
  24. Guitarra portuguesa (vist 1989 g.)
  25. Cristiano Giuseppe Lidarti (vist 1949 g.)
  26. Musikklivet på Nordmør (vist 1901 g.)
  27. Ole Bull (vist 1820 g.)
  28. Ali Akbar Khan (vist 1805 g.)
  29. M.M. Rodrigues Pereira: «Portugisarjødisk synagogemusikk» (vist 1802 g.)
  30. Jean-Baptiste Forqueray (vist 1781 g.)
  31. Damal Krishnaswamy Pattammal (vist 1749 g.)
  32. Dilrubā (vist 1728 g.)
  33. Ḥazzán (vist 1680 g.)
  34. Jaap Schröder (vist 1661 g.)
  35. Maurice Abravanel (vist 1635 g.)
  36. Django Reinhardt (vist 1630 g.)
  37. Surbahār (vist 1525 g.)
  38. Johan Austbø (vist 1518 g.)
  39. Magnhild Havdal Almhjell (vist 1507 g.)
  40. Hallvard Ørsal (vist 1502 g.)
  41. Carl Friedrich Abel (vist 1495 g.)
  42. Israel Gottlieb Wernicke (vist 1465 g.)
  43. Anders Rensvik (vist 1451 g.)
  44. Erik Almhjell (vist 1448 g.)
  45. Ola Kvande (vist 1446 g.)
  46. Lavleen Kaur (vist 1444 g.)
  47. Antoine Forqueray (vist 1434 g.)
  48. Invensjon (vist 1418 g.)
  49. Felix Mendelssohn (vist 1408 g.)
  50. Ludwig van Beethoven (vist 1376 g.)
  51. Laila Marie Yrvum (vist 1373 g.)
  52. Herman Fischer (1893–1943) (vist 1340 g.)
  53. Boga (vist 1324 g.)
  54. Viola d’amore (vist 1318 g.)
  55. Johan Daniel Berlin (vist 1307 g.)
  56. Madurai Shanmukhavadivu Subbulakshmi (vist 1302 g.)
  57. Leif Halse (vist 1280 g.)
  58. Indisk musikk (vist 1278 g.)
  59. Fiolin (vist 1248 g.)
  60. Nils Bakke (vist 1229 g.)
  61. Sarōd (vist 1193 g.)
  62. Abraham Baer (vist 1176 g.)
  63. Emanuele d’Astorga (vist 1163 g.)
  64. Kristian Halse (vist 1132 g.)
  65. Cembalo (vist 1126 g.)
  66. Klezmermusikk (vist 1124 g.)
  67. Mangóz ṣur (vist 1117 g.)
  68. Jon Olsen Mogrinden (vist 1047 g.)
  69. Helge Husby (vist 1046 g.)
  70. Nordmøre spelmannslag (vist 1038 g.)
  71. Ketil Haugsand (vist 1026 g.)
  72. Hørkelgaddan (vist 1021 g.)
  73. Kattassery Joseph Yesudas (vist 1012 g.)
  74. Ingvar Hestnes (vist 1011 g.)
  75. Magnhild Havdal Almhjell: «Spelemannen Erik Almhjell 65 år» (1946) (vist 999 g.)
  76. Peder Rensvik (vist 972 g.)
  77. François Fernandez (vist 968 g.)
  78. Soṟkaṭṭu (vist 956 g.)
  79. Gro Kjelleberg Solli (vist 943 g.)
  80. Tāūs (vist 931 g.)
  81. Holger Aresvik (vist 928 g.)
  82. Frode Fjellheim (vist 911 g.)
  83. Ingvald Glomstad (vist 885 g.)
  84. Johan Henrich Berlin (vist 883 g.)
  85. Åge Aleksandersen (vist 867 g.)
  86. Antônio Carlos Gomes (vist 853 g.)
  87. Folkemusikarar frå Nordmør (vist 853 g.)
  88. Menuett (vist 849 g.)
  89. Tengamím (vist 838 g.)
  90. Sefardisk musikk (vist 824 g.)
  91. Thomas Augustine Arne (vist 815 g.)
  92. Erling Torske (vist 814 g.)
  93. Ole Mørk Sandvik (vist 802 g.)
  94. Jiddisch musikk (vist 801 g.)
  95. The Consort of Musicke (vist 767 g.)
  96. Sārangī (vist 767 g.)
  97. Dú mín gås Kvíta (vist 754 g.)
  98. Trygve Brøske (vist 735 g.)
  99. Urban Tunélls klezmerband (vist 720 g.)
  100. Temperering (vist 718 g.)
  101. Middeltonetemperering (vist 704 g.)
  102. Tverrfløyte (vist 704 g.)
  103. Mossé salió de Miṣráyim (vist 698 g.)
  104. Sunndalsspringar (vist 697 g.)
  105. Mordechai Hershman (vist 697 g.)
  106. Flory Jagoda: «Ocho candelicas» (vist 695 g.)
  107. Sjofár (vist 694 g.)
  108. Tore Hoås (vist 689 g.)
  109. Charles Piroye (vist 680 g.)
  110. Sjem Tob ben Joséf Falaquera (vist 669 g.)
  111. Quien supiese y entendiense (vist 662 g.)
  112. Veltemperering (vist 661 g.)
  113. Hirsch Glik (vist 639 g.)
  114. Salamone Rossi (vist 624 g.)
  115. Aron Beer (vist 623 g.)
  116. Arvid David Hummel: «Leonard och Tilda» (vist 617 g.)
  117. Léderer Dezső (vist 612 g.)
  118. Per Sivle: «Den fyrste song eg høyra fekk» (vist 607 g.)
  119. Musikkinstrument i renessansen og barokken (vist 582 g.)
  120. Psalmodikon (vist 578 g.)

Personlige verkty